Nietrzymanie moczu może pojawić się w każdym wieku. I zawsze wywołuje u osoby chorej te same odczucia – wstyd, kompleksy, obniżenie poczucia własnej wartości, a co za tym idzie – zmniejsza komfort codziennego funkcjonowania. Powyższe problemy dotyczą również dzieci. Szczególną odmianą NTM są u dzieci moczenia nocne. Mogą one być spowodowane pierwotnymi bądź wtórnymi zaburzeniami dolnych dróg moczowych (wymagającymi osobnej terapii), ale także nocną poliurią (czyli częstomoczem). W drugim przypadku sprawdza się leczenie farmakologiczne – specyfikami podawanymi doustnie, ale też donosowo, przede wszystkim mającymi na celu zmniejszenie nocnej produkcji moczu. Ważne jest, aby podawaniu leków towarzyszył trening, polegający na wybudzaniu dziecka, pozytywnych wzmocnieniach, uczeniu „sygnalizowania”. Jeżeli natomiast mówimy o leczeniu „klasycznego” NTM u dzieci – opierać się ono powinno przede wszystkim na dokładnym zdiagnozowaniu przypadku. Może mieć bowiem źródła w nadreaktywności pęcherza moczowego, ale równie dobrze – być wynikiem chorób neurologicznych. Za każdym razem wdrożona terapia powinna być dostosowana do nasilenia objawów oraz potrzeb pacjenta. Za główne rodzaje terapii można uznać: leczenie farmakologiczne (przy użyciu specyfików hamujących spontaniczne skurcze wypieracza), biofeedback (ponowną naukę prawidłowego oddawania moczu); cewnikowanie (stosowane w cięższych przypadkach, przy chorobach neurologicznych oraz wadach wrodzonych powodujących stałe zaleganie w pęcherzu moczu). Do operacji wykonywanych u małych pacjentów zaliczamy natomiast: operacyjne zwiększenie pojemności pęcherza moczowego, obniżenie ciśnienia wewnątrzpęcherzowego czy wprowadzenie protezy zwieracza cewki moczowej (po zakończeniu okresu wzrastania dziecka).

 

Więcej na temat nietrzymania moczu u dzieci oraz sposobów jego leczenia tutaj:

http://www.maluchy.pl/artykul/322

Share.

Comments are closed.